Salba Nos Lora

 

Veel gestelde vragen


Jonge Lora gevonden?

Lora’s kunnen het hele jaar door broeden, maar de meeste Lora’s broeden in de maanden juli tot en met september. Tijdens en vlak na het broedseizoen komt het wel voor dat jonge Lora’s op de grond worden gevonden. Ze zijn ondervoed, zwak en kunnen nog niet goed vliegen. Ze maken een hulpeloze indruk en bedelen om voedsel. De verleiding bestaat om zo’n beestje te vangen en te verzorgen. Maar het is beter om dat niet te doen.


Als Lorakuikens wordt geboren, worden ze goed verzorgd door de ouders. Met het karakteristieke geluid “ka-ka-ka-ka-ka” bedelen de kuikens in het nest om voedsel. Vader en moeder Lora vliegen af en aan met lekkere hapjes. De kuikens groeien als kool en krijgen al gauw een mooi verenkleed. Na verloop van tijd zijn de jongen volgroeid. Tot die tijd zijn ze volledig afhankelijk van de broedzorg door de ouders. Op een gegeven moment besluiten de ouders dat het tijd wordt dat de jongen gaan uitvliegen en het veilige nest gaan verlaten. Maar de jonge Lora’s zijn niet direct bereid om hun gemakkelijke leventje op te geven. Om hun jongen toch zover te krijgen, stoppen de ouders met voeren. De jongen krijgen dan dagenlang geen eten meer. Door honger gedreven, verlaten ze dan toch het nest en slaan voor het eerst hun vleugels uit. Ze zijn flink lichter geworden en moeten de vliegkunst nog meester worden.


In dit stadium kunnen jonge Lora’s verzwakt rondfladderen en op de grond terecht komen. Ze kunnen dan gemakkelijk worden gevangen. Doe dat echter niet. De ouders zijn in de buurt en houden hun Lorakind goed in de gaten en zorgen nu ook weer voor voedsel. Het beste is om zo’n jonge Lora met rust te laten.

Als u een jonge Lora vindt die niet door zijn ouders wordt verzorgd, zet de vogel dan op een boomtak in de buurt van de vindplaats en waarschuw de dierenarts (tel: 790 – 6001) of STINAPA (tel: 717 – 8444). Zij weten wat ze moeten doen. Neem de vogel niet mee, want dat is strafbaar!   



Is de Lora werkelijk zo bijzonder?

Wereldwijd worden tientallen papegaaiensoorten met uitsterven bedreigd. Papagaaien zijn gewilde kooivogels en de natuurlijke leefgebieden van de papagaaien worden steeds verder aangetast. De Lora is er één van die zeldzame papegaaisoorten. Nergens ter wereld komt de Lora of geelvleugelamazone (Amazona barbadensis) voor. Alleen langs de Noordkust van Venezuela en op een paar kleine eilandjes in de Caribische zee. Bonaire is één van die eilandjes. Daarnaast vinden we nog Lora’s op de Venezolaanse eilanden La Blanquilla en Margarita. De kleine leefgebieden van de Lora die nog over zijn, liggen van elkaar geïsoleerd. Dat maakt het voortbestaan van de vogels erg kwetsbaar. En dat is ook wel gebleken. Want op Aruba is de Lora al jaren geleden uitgestorven. En op Curaçao leeft er maar een handje vol, waarschijnlijk afkomstig van Bonaire of ontsnapte kooivogels.



Waarom komen geen Lora’s voor op Curaçao en Aruba?

De Lora heeft ook op Aruba geleefd, maar is daar eind jaren veertig van de vorige eeuw uitgestorven. Er werd door de kunukero’s op de Lora’s gejaagd omdat ze overlast veroorzaakten. Ze aten van vruchtbomen en maishi. Ook werd hun leefgebied steeds kleiner door de toenemende verstedelijking. De laatste wilde Lora op Aruba werd in 1947 waargenomen.


Het is niet helemaal duidelijk of de Lora ook voorkwam op Curaçao. Momenteel komt daar wel een groep verwilderde geelvoorhoofdamazones (Amazone ochrocephala) voor.



Hoe wordt de Lora beschermd?

De Lora wordt beschermd door verdragen (internationale afspraken), landelijke wetgeving en eilandelijke wetgeving.

De Lora komt voor op de Rode lijst van bedreigde soorten van de World Conservation Union (IUCN). De Lora staat ook op een lijst van beschermde dieren van het SPAW-Protocol. Dat is een internationaal verdrag specifiek voor het Caribische gebied. Verder staat de Lora op de lijst van ernstig bedreigde diersoorten van het CITES-verdrag (Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora). Dat betekent dat het zo goed als onmogelijk is om een Lora uit te voeren naar een ander land.

De beschermende verdragen zijn door wetgeving omgezet in landelijke- en eilandelijke wetgeving. Op Bonaire geldt sinds 2008 de Eilandsverordening natuurbeheer Bonaire. Het is verboden om een Lora te verstoren, te vangen, te verkopen of te doden. Als iemand dat met opzet toch doet is er geen sprake van een overtreding, maar zelfs van een misdaad. Hierop staan strenge straffen, zoals een geldboete, een gevangenisstraf of beide.


Maar los van alle eilandelijke, landelijke en internationale wetten gaat het uiteindelijk om respect en liefde voor de natuur. We lenen dit eiland van onze kinderen. We hebben daarom de plicht om het in goede orde voor hen achter te laten, inclusief Lora’s.



Er zijn toch meer dan genoeg Lora’s?

Al vele jaren wordt jaarlijks een Loratelling georganiseerd. De Lora’s worden geteld op hetzelfde moment op wel twintig verschillende plaatsen over het hele eiland. Dat is een betrouwbare manier om een schatting van de hoeveelheid vogels te maken. In de beginjaren variëren de resultaten tussen 300 en 500 Lora’s. Sinds 2006 komt de telling enkele honderden hoger uit. Dat lijkt misschien veel, maar voor het in stand houden van een gezonde en sterke Lorabevolking zijn behoorlijk wat vogels nodig. Bovendien is bekend dat als we een aantal droge jaren op een rij hebben honderden Lora’s in korte tijd van de honger kunnen sterven.

Engelse papegaaiendeskundigen hebben in samenwerking met de Fundashon Salba Nos Lora jarenlang wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de ‘Amazona barbadensis’, zoals onze Lora door wetenschappers wordt genoemd. Een samenvatting van de resultaten staat elders op deze web site.



Hoe stop ik Lora’s die mijn mango’s opeten?

De wilde Lora is een schuwe vogel, die zich het liefst ver van de mensen houdt. Honger drijft hem naar ons toe. Heel vervelend is dat Lora’s op zoek naar voedsel geen onderscheid maken tussen voedsel uit de mondi of voedsel uit de kunuku of tuin. Dat is iets dat je de Lora’s natuurlijk niet kwalijk kunt nemen. Maar lastig is het wel. Nog vervelender is dat Lora’s slordige eters zijn. Veel vruchten vallen op de grond. 

Dat vogels uit fruitbomen of van landbouwgewassen eten, is overigens een probleem dat overal ter wereld voorkomt. De Fundashon Salba Nos Lora wil onderzoeken welke oplossingen hiervoor zijn gevonden en of die ook op Bonaire toepasbaar zijn. Zo heeft de stichting de afgelopen jaren al honderden inheemse vruchtdragende bomen aangeplant op kunuku’s of in de mondi waarvan de Lora gewoon mag eten. Als de mondi voldoende voedsel biedt, is er geen reden voor Lora’s om hun kostje elders bij elkaar te scharrelen. Fundashon Salba Nos Lora  houdt zich aanbevolen voor andere ideeën en voor mensen die willen meewerken aan de uitvoering hiervan.



Hoe kan ik helpen?

Zelf kunt u helpen door in tijden van droogte, als de vogels door voedselgebrek massaal naar de woonwijken trekken, ze bij te voeren. Op langere termijn zou het zelfs nog beter zijn om bomen te planten die vruchten en zaden voortbrengen, die de Lora’s graag lusten. Inheemse bomen, die weinig of geen water nodig hebben, die schaduw geven en je huis koel houden. Bomen zoals de Watakeli, de Wayaka, de Kwi, de Dreifi di Laman, de Hoba, de Mangel (Kamari), de Shimaruku of Palu di Boneiru. Heeft u een vruchtboom in de tuin, zoals een Mango, waarvan u zelf graag de vruchten lust, haal die dan binnen als ze nog niet helemaal rijp zijn. De vruchten kunnen binnen verder rijpen. Verrijk uw tuin en het eiland met meer bomen en planten; een schep, wat jonge aanplant en een paar uurtjes arbeid is alles wat het kost. De Lora’s zullen u dankbaar zijn! 


Tenslotte kunt u helpen door de politie, de SSV, Polis Ambiental of de rangers van STINAPA te bellen als u ziet dat iemand Lora’s te koop aanbiedt of een nest verstoort of leeghaalt. Het nummer is 717 - 3741 of 717 - 8000.

Laten we er samen voor zorgen dat we nog lang van onze Lora’s kunnen genieten op ons eiland dat rijk gezegend is met prachtige natuur.

“Bescherming papegaaien op Bonaire”